Gepost 11/07/2017

DSC08376Is dat mogelijk? Anderhalve eeuw is wel veel. En in het zand? Maar inderdaad, op enkele uitzonderlijke plekken, verstopt in verre uithoeken, kan dat. Bijvoorbeeld in Italië, op het autonome eiland Sardinië, het verste van het moederland verwijderd, en daarvan in het aller verste hoekje in het zuidwesten: de regio Sulcis. Op een klein schiereiland genaamd Sant’Antioco. En dan alleen in het noordoosten. Vlak aan zee, in het zand, soms tot aan het strand, daar staan ze: druivenstokken van meer dan 100 jaar oud.

Bij de Cantina di Calasetta hadden we de monumentale, ronde wijntoren uit 1956 beklommen, met vier verdiepingen wijn, en uitgekeken over de witte huisjes, de smaragdblauwe zee en de geelgroenoranjekleurige lapjes wijngaard. Pierluigi, de bescheiden vicepresident van de coöperatie, wilde op mijn verzoek zijn wijngaard wel aan ons laten zien. In een half uur fietsten we erheen. Ik geloof dat hij er zelf niet over zou zijn begonnen, maar desgevraagd antwoordde Pierluigi: “Deze hier? Die zijn 170 jaar oud.”

Prachtige oude carignano del Sulcis wijnstokken van voor 1850 . . .  Donkere, krachtige en enorm smaakvolle druiven komen daar vanaf, die met de hand geplukt worden en verdwijnen in de Àina, de Tupei en de Piede Franco.

Historische wijn

Nog een – nauwelijks benut – unique selling point: deze planten zijn pré-phylloxera, van voor de druifluis. De druifluis, per ongeluk uit Amerika meegekomen, verwoestte eind 19e eeuw alle Europese wijngaarden. Alle wijngaarden? Nee, niet die enkele wijngaarden in het zand, want daar kwam de luis niet doorheen. Sinds de phylloxera ramp zijn alle druiven geënt op resistente Amerikaanse onderstokken. Behalve de carignano del Sulcis. Die staat trots op zijn eigen onderstok: piede franco!

Wil je deze zeldzame druivenstokken zien? Ga dan mee naar Sardinië in het najaar.
Ook Portugal kent héél bijzondere, ongeënte stokken, kijk hier maar eens