Gepost 22/03/2016

Het verhaal van de koraalvissers van San Pietro

Er was er eens een groep koraalvissers die vredig leefde in het vissersdorp Pegli in de buurt van Genua. Zij spraken een Ligurisch dialect, dat erg lijkt op het Provençaals aan de andere zijde van de grens. Zij visten koraal in de Middellandse Zee.

Gepost 20/01/2016

Met Hemelvaart lijkt het wel of heel Beaune aan de wandel gaat. Een kleurig lint van zo’n 500 mensen, gewapend met een oranje rugzakje en een keurig proefglas slingert zich over kleine paden dwars door beroemde wijngaarden de heuvels op.

Gepost 26/06/2015

We gaven een etentje en het was weliswaar juni, maar koud. Dan verlang je naar een stevige stoofschotel en heb je een fantastische aanleiding om weer eens een prachtige, krachtige rode wijn open te trekken. Laat ik nou nog een paar flessen hebben liggen uit het barologebied, van wijngoed Franco en Vilma Conterno, ter plekke gekocht enkele jaren geleden: een hele echte “single vineyard” barolo.

Ergens halverwege de leeftijd van 30 ligt er een grens. Onder deze grens, zo werd mij tijdens mijn wijnproefcursus duidelijk, denken mensen dat alle wijnen uit één druivenras bestaan. Ze zijn opgegroeid met merlots en chardonnays uit de Languedoc en de nieuwe wijnlanden. Daar vermeldt men, heel prettig, de druif op het etiket. Vaak is dit één enkele druif.
De wat rijpere wijnproever weet het meestal wel: veel wijnen zijn blends, assemblages. Grootgebracht met Bordeaux, Côtes du Rhône, Rioja en - hopelijk - champagne, weet hij dat deze wijnen bestaan uit verschillende druiven. Maar welke? Daar valt menigeen stil. Dat stond dus nooit op het etiket!

Mijn naasten weten het wel. Sommige plekken kunnen acuut afgeserveerd worden. Privé ging dat meestal om campings. Geen uitzicht, te dicht bij de weg, geen enkele charme, er staat een radio aan, te lawaaiïg, eigenaar is niet aardig, te druk, het ruikt niet lekker, er loopt een hoogspanningsleiding overheen, niet mooi genoeg. . . . dor, droog, liefdeloos en geen aandacht aan besteed, te commercieel . . . . . . . . ze werden er thuis soms wanhopig van.

Slavonië is Slavonië. Maar velen verbasteren het tot Slovenië. Dat is heel iets anders!
Op bezoek bij wijnbedrijven in Noord-Italië kom ik vaak eikenhouten vaten uit Slavonië tegen. Men hoort dan de Italiaanse wijnboer spreken over Slavonia en denkt: hij zal wel Slovenië bedoelen. Met de extra complicatie van een andere taal gaat het natuurlijk nog sneller mis.