Argeloos was ik met mijn man een SNP fietstocht aan het maken. In een week trapten we van Ljubljana naar de kust. Een mooie reis met wereldberoemde grotten, vriendelijke Slovenen, bossen met veel herten en - heel hard gefietst - beren! Die kwam ik gelukkig slechts in opgezette vorm tegen. En in de bear salami. Echtwaar.
Van ruige, groene, natte binnenlanden fietsten we via een liefelijk, stil dal een wijngebied binnen, de Vipava vallei. Wat bleek het daar mooi en ongerept! Toch maar eens een uitgebreide wijnproeverij gedaan en dat viel me niet tegen: hoog niveau, veel bio en bio-dynamisch, inheemse rassen als zelén en pinela. Later kwamen we aan de kust. Schitterend! Mediterraan, zonnig, weelderig, met palmen en bloemen, het leek wel Italië. In Izola belandden we op het Orange Wine Festival.  Eeen ontdekking, deze orange wines!
De gerechten die we aten waren puur, eenvoudig en vol smaak, vaak uit eigen tuin. Heerlijke ham - prsjut - uit de Karst, wilde asperges, allerlei zuidelijke groenten, bospaddenstoelen, wild, en de meest verse vist langs de Middellandse Zee. 


Aan zee dronk ik de wijnen van Sloveens Istrië, ofwel het Koper wijngebied. Ook proefde ik wijnen van de noordelijkere wijnstreek Brda, die grenst aan Friuli. Na de SNP-reis heb ik me daar naartoe gehaast om meer te weten te komen. Het idee van een wijnreis begon te kriebelen.

Serendipity. Ik was niet op zoek, maar vond een prachtige bestemming voor een volgende wijnreis.
De twee hotels heb ik al gevonden: een hotel aan zee in het pittoreske Piran en een agriturismo in de Brda streek, wat meer in het binnenland.